Check out this hilarious rant from some American guy who seems to have an issue with spam filtering. When I read it I didn’t know whether I should be angry or rolling on the floor laughing.

In his article he makes the following (erronous) claims:

Spam filtering is similar to a mailman opening, reading and sorting your mail

Spam filtering is actually an automated process. There is no human behind a screen reading someones mail. In fact, implementation of spam filtering would be impossible using humans to read mail and classify it as spam, as it would be inefficient in terms of cost, scalability and speed.

The author claims that privacy is violated because of this “reading” of mail. It is not, because it is done by “dumb” computer programs  that detect patterns in e-mail that are characteristic of spam. These programs are unable to understand what actually is being discussed in e-mails.

It would take a real human to read e-mail and violate someone’s privacy, for example by looking for sensitive information and using it for extortion or blackmail.

In the end, e-mail could be read by any e-mail provider anyway. By using (unencrypted) e-mail you’ll have to trust the company that provides the e-mail service since they have full control over the systems and can read any e-mail of any user when they want. I guess that Mr. Fredinburg doesn’t mind that AOL can read his e-mail at will…

Spam filtering systems extort companies by providing delistings for a fee

Most spam filtering systems will automatically delist you when the spam has ceased for some time. Granted, there are systems like UCE-Protect that offer “express delisting” for a fee.  But in general blacklists don’t exist because there is money to be made in this way. Spam filtering exists because there is a market for spam filtering solutions.

Yes, there actually is money to be made in spam filtering. Why? Because companies and end-users will gladly pay for services that save them a lot of time and money.

Reporting e-mail as spam is bad for the economy

When people regard certain e-mail as spam, most of the time it actually is spam. Businesses should always use confirmed opt-in procedures to make sure people want their e-mail. If their e-mail is considered spam then obviously people don’t like their marketing tactics, and the company should rethink their e-mail policy.

(quote) You are hurting yourself and a lot of innocent people in order to avoid a few clicks of the delete button each day.

Spammers that take people’s time and money don’t have any right to complain that they are being “hurt”.  They cannot demand people to read their crap because that is people’s own business, just as people have the right to throw away paper marketing material without reading it.

Also, Just Hit Delete is not an option because a lot of people would receive tens of spam e-mails a day. Would Mr. Fredinburg like to hit delete 50 times a day because some spammers think he is “interested” in their offers? I don’t think so.

(quote) Think hard next time, before you arbitrarily toss someone into the lake of fire (Spam Box) about the fact that you might be harming an innocent entrepreneur just because you are too lazy to click delete.

Those “enterpreneurs” are unscrupulous business(wo)men who are far, far from innocent and only care for money and are lazy themselves, for failing to come up with a solid business plan and choosing instead to steal people’s time and money. They don’t deserve any compassion at all.

By the way, also check all the other stuff on this guy’s page. It is literally plastered with ads for all kinds of paranoid nonsense: Health Myths Exposed, The Fluoride Deception, Are Vaccines Safe?. The cherry on the pie is this ad:

I’m not even going into this, I don’t know where to start…

Sites like these are the reason why free speech is a good thing. Without it the world would be free from extremely funny kooks ranting away on the Internet!

Twee weken geleden was ik voor controle bij mijn lenzenspecialist in het LUMC te Leiden. Deze keek vooral naar mijn rechteroog en merkte op dat het er niet helemaal goed uitzag. Een oogarts werd er bij gehaald en deze was ook van mening dat er reden was voor grondiger onderzoek. Met spoed, want men zag mogelijke “infiltraten” (witte bloedcellen gestuurd door het immuunsysteem) of er zou sprake kunnen zijn van een bacteriële infectie.

De lens, welke voor mijn zeer bruikbare zicht zorgde moest voorlopig uit. Dezelfde dag dus met spoed langs het UMC in Utrecht gegaan voor controle. Daar kreeg ik helaas een wat minder professionele behandeling. Het UMC is een academisch ziekenhuis dus patiënten hebben veel te maken met jonge artsen met minder ervaring. Het onderzoek werd uiteraard goed gedaan maar men had niet de moeite genomen mijn dossier goed door te nemen. Ik moest aan de arts uitleggen dat ik geen bril kon dragen omdat de onregelmatigheid van het oogoppervlak na een hoornvliestransplantatie niet altijd door brilleglazen kan worden gecorrigeerd en ook dat mijn eerder gemeten visus van bijna 1.2 met correctie was en dus niet zonder. Ik leg dit soort dingen graag aan leken uit, maar ik verwacht van een arts, hoe jong en onervaren ook dat dossiers worden gelezen en domme vragen achterwege worden gelaten.

In ieder geval was de conclusie in het UMC hetzelfde als in het LUMC en werd er een oogzalf met sterke corticosteroiden en antibiotica (tobramycine/dexomethason) voorgeschreven om wat er in het oog zat zo hard mogelijk te bestrijden. Twee dagen later was ik op controle en konden de medicijnen worden afgebouwd. De oogzalf kon gestopt worden en ik moest 4x ipv 2x per dag met Vexol druppelen, het middel wat ik al 2x per dag gebruikte voor langere tijd. De druppels mochten over twee weken worden afgebouwd naar het oude niveau.

Afgelopen vrijdag was ik op controle bij Dr. Rouwen welke de supervisie heeft over het hele “project” en ook de operatie heeft uitgevoerd. Eerst werden er door assistenten en een optometrist diverse metingen gedaan. Ik maakte kennis met een nieuw apparaat voor oogdiagnose, de Oculus Pentacam (zie plaatje). Dit is een apparaat welke een aantal analyses op het voorste gedeelte van het oog uitvoert.  Het apparaat maakt van alle analyses een mooi dossier met onder andere een topografie van het hoornvlies en een door de computer uitgerekende doorsneefoto van het hoornvlies.

Uiteindelijk werd mijn oog verder bekeken door de oogarts  en een andere oogarts in opleiding. De arts zei dat het oppervlak van het oog er goed uitzag en dat de lens wat hem betrof weer in kon.  De oogarts stelde echter ook vast dat de wazige plek aan de kant van mijn neus helaas niet reageerde op wisselingen in medicatie. Door mindere werking van het transplantaat of lidtekenvorming blijft er op die plek vocht ophopen waardoor ik vooral in de ochtend een waas in het zicht heb. Ik zei dat ik hier verder geen last van had afgezien van het mindere zicht en dat de waas vrij snel wegtrekt in de loop van de ochtend. Uiteindelijk geeft het nog altijd beter zicht dan mijn linkeroog of de oude situatie dus voor mij is dat niet zo’n punt. De oogarts vond het ook geen groot probleem en zei dat het endotheel in de toekomst vervangen zou kunnen worden maar daar was nu gezien het zeer redelijke zicht eigenlijk nog geen reden voor.

Mijn oogdruk was trouwens opgelopen naar 30, dus moet ik extra oogdrukremmers gaan gebruiken. Over twee weken zal de oogdruk nogmaals gecontroleerd worden.

Voorlopig heb ik dus weer mijn zicht terug. Wel zal ik opnieuw langs mijn lenzenspecialist moeten voor het aanpassen van een nieuwe lens omdat het hoornvlies verandert en de lens minder goed past.

English summary:

The last two weeks I experienced a complication with my corneal transplant. My optometrist wasn’t satisfied with the overall condition of my eye and asked for an ophthalmologist of the hospital in Leiden to take a look. She also saw possible rejection signs in the eye and I had to visit the hospital in Utrecht which has handled the surgery and have the eye checked immediately. Of course, I had to stop wearing the lens which resulted in a significant decrease of my eyesight.

I took the train back to Utrecht and had my eye checked. They also saw signs of rejection or a possible bacterial infection so I was prescribed with an ointment with corticosteroids and antibiotics. Two days later I was checked again and it was decided to taper off the medicines over a period of two weeks to the existing level of corticosteroids, two drops of Vexol a day.

Yesterday I was checked by Dr. Rouwen who has done my corneal transplant. He told me the eye was looking normal again and that I could start wearing the lens again. However, I still have a patch of cornea that is swollen because of excess fluid. He told me this is likely because of the transplant unable to pump away fluids or because of the tissue not healing properly and scarring. Luckily the area is largely outside the visual axis so in the middle of the day when all the fluid is out of the cornea I hardly notice it.

So, in the end I’m enjoying the superior vision of my eye again and I hope it stays that way in the future…

Even een korte update over de toestand van mijn ogen.

Ik ben inmiddels alweer een tijdje aan het werk wat verder goed gaat. Dankzij het goede zicht in mijn rechteroog is het over het algemeen geen probleem om fulltime computerwerk te doen.

Ik zeg “over het algemeen” want de laatste week gaat het allemaal wat minder. Twee weken geleden merkte ik een rood plekje in mijn rechteroog bij de overgang van het oogwit (de sclera) naar het hoornvlies. Ik heb toen op advies van het ziekenhuis de lens uitgedaan. Een week later was er nog steeds een plekje zichtbaar dus ben ik langs het ziekenhuis gegaan voor een tussentijdse controle.

De oogarts heeft mij toen voor de zekerheid op een antibioticakuur van 5 dagen gezet en ik moest de lens uitdoen. Nu kan ik in beperkte zin wel zonder mijn zicht rechts, maar ik had de pech dat de vorige dag mijn linkeroog ook al geïrriteerd was geworden. Nu moest ik dus beide lenzen uitdoen en was ik aangewezen op mijn restzicht.

Ik was gelukkig met de bus maar thuiskomen ging niet helemaal vlekkeloos. Ik stapte de verkeerde bus in waardoor ik met een omweg bij de apotheek uitkwam waar ik oogdruppels moest halen. Daarna was het naar huis want mijn zicht was zelfs onvoldoende om normaal over straat te lopen laat staan om te werken. Ik heb twee dagen thuisgezeten waarna de irritatie in het linkeroog enigszins weg was. Ik heb de vrijdag wel gewerkt maar echt een pretje was dat niet met mijn verminderde zicht. Gelukkig had ik een “goede” dag met relatief goed zicht in mijn linkeroog.

Afgelopen maandag was de antibioticakuur over en heb ik voorzichtig weer de lens ingezet en kon ik weer genieten van mijn goede zicht.

Mijn linkeroog zeurt helaas nog een beetje dus heb ik vandaag de lens ook weer uitgehad. Ik ben natuurlijk niet echt blij met de afgelopen week. Ik ben net weer aan het werk en mijn zicht heeft het helaas even laten afweten. Ik ga me er maar niet te druk over maken, er is mij in het verleden verteld dat er nog wel wat hobbels in de weg zouden zitten…

English summary:

My eyesight has been fine overall lately. However the last week there were some problems. Two weeks ago I noticed a little red spot on the sclera of my eye bordering the cornea. Last week I had it checked out by an ophthalmologist and I was told to remove the lens and use antibiotic eyedrops for 5 days. Unfortunately my left eye was also irritated so I had to stay home for 2 days because my remaining eyesight was insufficient for work. I couldn’t even go outside for a walk…

I have finished the antibiotics and I am wearing my right lens again.  No sign of the red spot anymore. I still have some irritation in my right eye so I haven’t been wearing that lens all the time.

I have to say I am not completely happy with my eyes the last week but I am trying not to think about it all the time.  I have been told to expect some bumps in the road when it comes to my eyes and the future so I just have to deal with it.

“You guys here to fix the reactor?”
“Yeah, we’ll fix it”

Heerlijk nutteloze crossover neothrash:
Municipal Waste – Sadistic Magician

Deathklok – Bloodrocuted

De hoog gewaardeerde televisieserie Breaking Bad heeft mensen over de hele wereld bekend gemaakt met het verschijnsel Narcorrido, Mexicaanse liederen over drugshandelaren

Mis deze serie niet! Minstens net zo verslavend als methamfetamine zelf!

Los Cuates de Sinaloa – Negro y Azul

En om verder te gaan in Spaanstalige muziek:

Rammstein – Te Quiero Puta

Einde van deze post, slapen lijkt mij verstandig

Luister op een afstandje mee naar de chaos op mijn stream van de Rode Kruis en Stadstoezicht frequenties. Klik op de volgende link of plak ‘em in je mediaspelert:

http://chelydra.dyndns.org:8000/trajectum

Veel luisterplezier!

-edit- Nog even een toevoeging: Ik zal kijken of ik in de toekomst meer structureel een online scanner van Utrecht kan opzetten welke gebruik zal maken van dit adres. Ook komt er misschien een centrale Online Scanners pagina voor alles wat ik heb lopen. Stay tuned dus!

(as usual, scroll down for the English summary)

Het is op dit moment 275 dagen (of 9 maanden en 1 dag) geleden dat mijn rechteroog van een nieuw hoornvlies werd voorzien.  Na iets meer dan een half jaar mocht er een lens aangepast worden waardoor ik weer beschaafd zicht kreeg.

Bij de oogarts

Een paar weken geleden bezocht ik het UMC voor controle, en ik werd onderzocht door dokter Ebbelink, een oogartse in opleiding. Volgens haar verliep het genezingsproces voorspoedig en was mijn behaalde zicht meer dan gemiddeld te verwachten is. Bij het vooronderzoek werd door een assistente ook een visus van bijna 1.2 vastgesteld. Dit is dus hoger dan de standaard voor “normaal” zicht met een visus van 1, of in de volksmond ook wel “100% zicht” genoemd. Dit is uiteraard wel onder optimale omstandigheden. Vooral bij scherp tegenlicht en als ik net wakker ben wordt het licht soms behoorlijk verstrooid door het nog niet geheel heldere hoornvlies.

Volgens de oogarts bleef er echter wel nog redelijk wat vocht hangen in het hoornvlies door een iets opgelopen oogdruk en nog onvolledige genezing van de transplantatie. Door de oogdruk zal er meer vocht het hoornvlies inlopen dan er door het endotheel wordt weggepompt. Ook moet het endotheel van het donorhoornvlies nog gedeeltelijk genezen en aansluiten op het lichaamseigen endotheel.

Om de oogdruk te verlagen moet ik in plaats van 1x, 2x met Combigan (de oogdrukremmer die ik al gebruikte) druppelen. De corticosteroïden mocht ik afbouwen van 3 naar 2x per dag.

Maar goed, over het algemeen heb ik zeer bruikbaar zicht en ben ik uiteraard erg blij over de voortgang.

Hoornvlies Patiënten Dag

Vorige week zaterdag was ik ook naar de jaarlijkse patiëntendag van de Hoornvlies Patiënten Vereniging. Het was een interessante dag met lezingen over onder andere de kwaliteitsanalyse van transplantatiehoornvliezen, het juist druppelen van de ogen met geneesmiddelen en de werking van de traanklieren en de vochthuishouding van het oog. (Het thema van de dag was ook “Droge en natte ogen”).

Er was ook mogelijkheid tot contact met andere patiënten en daarvan heb ik goed gebruik gemaakt om wat te folderen voor NLKC.nl. De flyers vonden gretig aftrek dus hopelijk kunnen we wat nieuwe gebruikers van het forum verwelkomen.

Kortom, een productieve dag dus

Werk

Toen ik een lens voor mijn rechteroog kreeg ging er letterlijk een wereld voor mij open. Weer comfortabel kunnen werken met de computer zonder teruggedraaide resoluties en zoomplugins. Ik heb een maand of twee gewacht om te kijken of de situatie qua zicht stabiel was en toen ben ik gewoon weer op zoek gegaan naar werk in de IT, en netwerkbeheer in het bijzonder.

Ondertussen ben ik alweer een maand aan de slag bij mijn nieuwe werkgever. Ik ben op dit moment verantwoordelijk voor het in het algemeen oppakken en in de gaten houden van tickets. Meer specifiek ben ik bezig met de troubleshooting van (S/A)DSL lijnen wanneer daar problemen mee zijn. Aangezien mijn vorige werkplek ongeveer hetzelfde inhield was ik redelijk snel ingewerkt. ASAMs, DSLAMs, telefoonlijnen, hoofdverdeler, kabelverdeler, KPN aansturen voor herstel, het is allemaal een bekend verhaal. Grappig genoeg heb ik ook veel te maken met mijn vorige werkplek, ik zie letterlijk de namen van oud-collega’s over het scherm staan en heb soms ook telefonisch contact met ze.

Wat betreft het weer na een jaar aan het werk gaan viel het mij op dat ik meer moest wennen aan het functioneren in een professionele omgeving dan aan het intensief gebruiken van mijn ogen. Mijn huidige werk is anders dan het vorige aangezien het een klein bedrijf betreft en er een stuk serieuzer en gemotiveerder wordt gewerkt. Ik moest daar redelijk aan wennen maar uiteindelijk bevalt het werk mij goed. Bij mijn einde-proeftijdgesprek werd ook opgemerkt dat ik serieus met issues bezig ben en moeite doe om dingen tot op de bodem uit te zoeken dus het zit wel goed.

Mijn ogen vormen verder bijna geen probleem, druppelen kan nu buiten werktijd in de ochtend en avond, en eventuele droogheid in mijn ogen los ik op door kunsttranen te gebruiken en soms de lenzen gewoon midden op de dag opnieuw in te zetten.

Tot zover gaat alles dus prima. Einde van deze update, tot de volgende…

English Summary

Currently it has been 9 months and one day since I had my corneal transplant. My right eye was fitted with a lens after something more than half a year after the transplant, resulting in a measured visual acuity of almost 1.2, more than the average “normal”  visus of 1 (or 20/20). However,  this mostly  applies to ideal situations with sufficient contrast.  When there is a lot of ambient light my vision can be a bit foggy due to the cornea not being completely transparent due to excess fluids present.

My ophtalmologist also noticed a slight increase in eye pressure, from 21 to 22 mmHg.  She instructed me to double the amount of Combigan, the eye pressure reducing drops. Also, my corticosteroid drops could be dropped from 3 to 2 times a day. Overall, the doctor was satisfied with my progress and said that my vision has improved more than expected.

About a month ago I also started working again. I am employed at a small company that offers network services to companies. At the moment I mostly handle (S/A)DSL issues which is quite similar to my old workplace. I have to handle tickets based on their Service Level Agreement, do various troubleshooting, interpret troubleshooting results of suppliers/customers and create tickets with our suppliers to have issues resolved. So far it has been quite demanding to work 40 hours a week after not doing very much for a year but I definitely enjoy having responsibilities and handling various challenges.

My eyes turned out to be a minor issue at work. Sometimes I have to re-insert my lenses or apply some artificial tear fluid when my eyes become dry but generally I don’t have any problems.

Well, that was my update, I hope you enjoyed it

Intro

The EagleTac P20A2 Mk. 2 is a LED flashlight that runs on 2 AA batteries. I bought it because I lost my Fenix E-20 some time ago. I now have two main flashlights, a far weaker Led Lenser (dont know the model no. at the moment) for inside, and the EagleTac for outside or on my bike.

Specs:

LED: Cree XR-E R2 (350 to 1000 mA, 100 lumens/Watt, 3,7W max power rating according to these specs)

Batteries: 2x AA, 1.2 to 1.5V

Modes: Turbo (230 lm), General (60 lm) and Low (15 lm), Strobe, slow strobe and SOS. All strobe modes are full power.

Reflector: of the textured type

Came with: Lanyard and lanyard ring, diffusor, glow-in-the-dark rubber cover for the switch, replacement o-rings, belt pouch.

Price: €40, bought it at a radio market.

General experiences

This flashlight is easy to use. To turn it on, press the switch (duh). To switch modes you have to turn the end of the flashlight containing the LED and reflector. If it’s fully turned counterclockwise the light is in Turbo mode. This mode puts out a LOT of light, and that’s why the flashlight has a warning on it urging not to look in the beam

To switch modes, turn the selector counterclockwise until the stop, and turn it slightly clockwise and you will notice the mode change. Modes are in the following order: Turbo -> General -> Low -> Strobe -> Slow strobe -> SOS.

To be expected, Turbo mode draws a lot of current and will drain any battery quickly. Remember this when using lower capacity low discharge NiMH batteries like Eneloops. For general use it is recommended to turn the selector clockwise to make the light start up in General mode.

The flashlight also has an additional “tactical strobe” mode. To enable this, quickly switch the light on and off during a short time. After this, 2 half presses of the switch activate a strobe directly without needing to go through mode changes. Not really a feature I was looking for, but maybe some people will find it to be useful.

The build of this flashlight is excellent. Thick, properly anodized aluminium and fully waterproof. What I didn’t like was the lanyard ring supplied with it. It doesn’t fit properly at all. With flashlights, I want a solid way to connect a lanyard or other carrying cord. What’s wrong with the old fashioned attachment hole?

Conclusion

I don’t really like long reviews with all kinds of stuff like beamshots, comparing with other flashlights, nitpicking over specs etc. I just wanted a high power flashlight to replace my lost Fenix. It offers a hell of a lot more light and the light can be dimmed if needed for longer runtimes.

Some pros and cons:

+ Turbo mode rocks and doubles as a defensive light (use with caution)
+ easy mode selection
+ solid build

- crap lanyard ring
- belt clip is secured by spring force, could come off
- cannot be started in low mode, would be nice
- no focus (on Turbo mode, you don’t need to “focus” the light )

So, in conclusion, a nice, powerful and affordable flashlight with plenty of features and some slight disadvantages.

Mijn nieuwe generatie Triops dartelen al weer een week of twee rond in het aquarium. Ik heb de zandlaag enigszins opgehoogd. Het in het verleden vergrote filter doet het ook al weken zonder te hoeven worden schoongemaakt.

Een van de triops is alweer aan het graven. Het is de grootste, dus waarschijnlijk is ze geslachtsrijp en al eitjes aan het leggen. Het is mij niet compleet duidelijk of ze ook diep graven om naar voedsel te zoeken.

Wat me ook opvalt is dat deze generatie triops heel erg duidelijk reageert op het toevoegen van voedsel. Ik voer ze met vermalen “Triopsfutter” uit de kit, vermengd met sluierstaartkorrels. Als je het gruis in het water gooit worden de triops na enige seconden zichtbaar zenuwachtig omdat ze ruiken dat er voedsel in het water is gedeponeerd. Mijn vorige drie triops deden dit niet of minder.

Als deze generatie hun einde nadert zal ik gewoon weer starten met een schep zand welke ik laat opdrogen. Als ik drie generaties heb gehad zal ik de bak afbreken en de eitjes proberen uit te filteren. Als ik er genoeg heb zal ik deze ook beschikbaar maken voor een kleine vergoeding, dus stay tuned!

Gisteren was ik sinds jaren weer eens in de Tivoli (locatie Oudegracht). Vanwege het 15 jaar bestaan van het cybergothic feest Cyberia waren de bands Cement, Asche, Suicide Commando en Welle:Erdball opgetrommeld. Vooral de laatste band was een goede reden om de belachelijke toegangsprijs maar te vergeten.

Zo’n beetje om 20:30 de zaal ingelopen waar ik had afgesproken met een vriendin.  Onder het genot van een biertje naar een van de bands van het voorprogramma gekeken. Was het nu Asche of Cement? De muziek was voorspelbaar en cliché. Snerpende synths, doffe bassdrums,  macabere bewegende of stilstaande beelden op de beamer en af en toe wat krassige vocalen die door de geijkte distortion/vervormer waren gegooid. Ja, de ontwikkelingen in de gothic/industrial/ebm scene staan niet stil, NOT…

Het publiek was ook nog steeds bijna hetzelfde als in de jaren dat ik nog regelmatig Cyberia bezocht. Veel zwart.  Lange, magere dames met plateauzolen van 10cm dik met felroze hair extensions. Wat verdwaalde metalheads. Lange magere jongens met een bewust androgyn uiterlijk. De aapjeskijkfactor was onverwacht laag, afgezien van een verdwaalde raver met een Kermit de kikker rugzak en een iemand die het nodig vond om geheel in het zwart en met het gezicht compleet afgedekt rond te lopen. Gelukkig ook nog voldoende zeker niet onappetijtelijke dames.

Goed, na de er niet echt toedoende bands in het voorprogramma was het eindelijk tijd voor wat mij betreft de band van de avond, Welle:Erdball. Ik kan er veel over typen maar ik hou het kort maar krachtig. Deze band is werkelijk geniaal. Een goede podiumpresentatie, vrolijke muziek, positieve en diepgaande teksten en veel, veel nostalgie in de vorm van verwijzingen naar oude techniek. Commodore 64, Super 8 film, morsecode, maffe ouderwetse robotstemmen, AM radio, en nog veel meer.

Voor de die-hard W:E fans kwamen uiteraard bekende nummers zoals 23…(C=64), Welle:Erdball, Starfighter F-104G en Volksempfänger VE-301 voorbij. Onze muzikaal zeer capabele oosterburen sloten af met een cover, Ein Jahr (Es geht voran) van de NDW band Fehlfarben.

Daarna was het tijd voor de headliner, Suicide Commando. Waarom ze headliner waren snapte ik niet helemaal, maar het heeft er vast mee te maken dat ze goede vriendjes zijn van de organisator van Cyberia.

Waar W:E diverse thema’s in de teksten aansnijd, een zekere variatie in de muziek heeft, echte zang heeft en humor heeft ontbreekt dit allemaal bij Suicide Commando. Weinig bijzondere muziek, de welbekende overstuurde en vervormde vocalen en vooral veel naarheid in de vorm van geprojecteerde beelden van oorlog en geweld, begeleid door songtitels als Cause of Death: Suicide. Ja ik weet het, ik loop te zeiken, er bestaan namelijk in de industrial/ebm muziek zat van dit soort bands. Daar zitten dan wel bands tussen die muzikaal en textueel een stuk verfijnder zijn zoals bijvoorbeeld Hocico, Amduscia, Psyclon Nine om maar wat namen te noemen.

Uiteindelijk toch een erg goede avond gehad, er zouden wel 10 Suicide Commando’s voor nodig zijn om een avond met Welle:Erdball te verpesten!