Gisteren was ik sinds jaren weer eens in de Tivoli (locatie Oudegracht). Vanwege het 15 jaar bestaan van het cybergothic feest Cyberia waren de bands Cement, Asche, Suicide Commando en Welle:Erdball opgetrommeld. Vooral de laatste band was een goede reden om de belachelijke toegangsprijs maar te vergeten.

Zo’n beetje om 20:30 de zaal ingelopen waar ik had afgesproken met een vriendin.  Onder het genot van een biertje naar een van de bands van het voorprogramma gekeken. Was het nu Asche of Cement? De muziek was voorspelbaar en cliché. Snerpende synths, doffe bassdrums,  macabere bewegende of stilstaande beelden op de beamer en af en toe wat krassige vocalen die door de geijkte distortion/vervormer waren gegooid. Ja, de ontwikkelingen in de gothic/industrial/ebm scene staan niet stil, NOT…

Het publiek was ook nog steeds bijna hetzelfde als in de jaren dat ik nog regelmatig Cyberia bezocht. Veel zwart.  Lange, magere dames met plateauzolen van 10cm dik met felroze hair extensions. Wat verdwaalde metalheads. Lange magere jongens met een bewust androgyn uiterlijk. De aapjeskijkfactor was onverwacht laag, afgezien van een verdwaalde raver met een Kermit de kikker rugzak en een iemand die het nodig vond om geheel in het zwart en met het gezicht compleet afgedekt rond te lopen. Gelukkig ook nog voldoende zeker niet onappetijtelijke dames.

Goed, na de er niet echt toedoende bands in het voorprogramma was het eindelijk tijd voor wat mij betreft de band van de avond, Welle:Erdball. Ik kan er veel over typen maar ik hou het kort maar krachtig. Deze band is werkelijk geniaal. Een goede podiumpresentatie, vrolijke muziek, positieve en diepgaande teksten en veel, veel nostalgie in de vorm van verwijzingen naar oude techniek. Commodore 64, Super 8 film, morsecode, maffe ouderwetse robotstemmen, AM radio, en nog veel meer.

Voor de die-hard W:E fans kwamen uiteraard bekende nummers zoals 23…(C=64), Welle:Erdball, Starfighter F-104G en Volksempfänger VE-301 voorbij. Onze muzikaal zeer capabele oosterburen sloten af met een cover, Ein Jahr (Es geht voran) van de NDW band Fehlfarben.

Daarna was het tijd voor de headliner, Suicide Commando. Waarom ze headliner waren snapte ik niet helemaal, maar het heeft er vast mee te maken dat ze goede vriendjes zijn van de organisator van Cyberia.

Waar W:E diverse thema’s in de teksten aansnijd, een zekere variatie in de muziek heeft, echte zang heeft en humor heeft ontbreekt dit allemaal bij Suicide Commando. Weinig bijzondere muziek, de welbekende overstuurde en vervormde vocalen en vooral veel naarheid in de vorm van geprojecteerde beelden van oorlog en geweld, begeleid door songtitels als Cause of Death: Suicide. Ja ik weet het, ik loop te zeiken, er bestaan namelijk in de industrial/ebm muziek zat van dit soort bands. Daar zitten dan wel bands tussen die muzikaal en textueel een stuk verfijnder zijn zoals bijvoorbeeld Hocico, Amduscia, Psyclon Nine om maar wat namen te noemen.

Uiteindelijk toch een erg goede avond gehad, er zouden wel 10 Suicide Commando’s voor nodig zijn om een avond met Welle:Erdball te verpesten!

Intro

Hoe moeilijk is het om aan een (zeer) kleine hoeveelheid radioactief materiaal zoals uranium te komen?

Gezien de afstand die het normale volk heeft tot “mysterieuze” zaken als radioactiviteit, redelijk moeilijk zou je denken. De beweging tegen kernwapens en -energie hebben hard hun best gedaan om dit onderwerp zo beladen mogelijk te maken en zijn daar zeker in geslaagd.

Radioactieve rookmelders, gaskousjes e.d. zijn niet meer verkrijgbaar, ondanks dat ze de blootstelling aan radioactiviteit nauwelijks beïnvloeden. Natuurlijke bronnen zoals graniet, kalium, radon en kosmische straling zorgen waarschijnlijk voor meer stralingsblootstelling maar daar maakt niemand zich zorgen over.

Tientallen jaren geleden was het allemaal heel anders, en niet altijd in de positieve zin. In de tijd dat het echtpaar Curie radium ontdekte sprongen verkopers van kwakzalverijoplossingen als een gek op het nieuwe fenomeen der radioactiviteit. Radiumzalf, waterkannen met radium in het glazuur van het porselein om de radioactiviteit op het water in te laten werken, niets was te gek.

Uit deze tijd, de eerste tientallen jaren van de vorige eeuw stamt ook het uraniumglas, in het Nederlands ook wel bekend als anna groen glas. Dit is waarschijnlijk een overname van een Duitse term, in die taal was uraniumglas ook wel bekend als anna gelb en anna grün. Het “anna” is een verwijzing naar de vrouw van een van  de uitvinders van het uraniumglas, Franz Xaver Anton Riedel. In Amerika is het bekend als vaseline glass en depression glass. De reden dat uranium aan glas werd toegevoegd is omdat het daardoor een typische groene kleur kreeg, welke wordt versterkt door het glas in zonlicht te houden. Dit kan je goed zien in de foto boven dit artikel. De typische gloed van uraniumglas wordt veroorzaakt door het natuurkundige verschijnsel fluorescentie. De uraniumatomen absorberen UV-straling uit het zonlicht en zenden het weer uit als groen licht. Dit heeft trouwens verder niks te maken met het radioactief zijn van uranium.

Waar te vinden?

Om mijn recentelijk verkregen geigerteller te testen ben ik maar eens op zoek gegaan naar dit materiaal. Omdat het weinig meer wordt geproduceerd is uraniumglas vooral te vinden op rommelmarkten, beurzen en antiekwinkels.

Gewapend met mijn CDV-700 ben ik een paar winkels afgegaan en inderdaad, een winkel had een kast vol van dit glas. Bepaald glas straalt helemaal niet maar is wel fluorescent, maar het meeste spul was duidelijk radioactief. Verderop in de winkel vond ik een drietal stukjes glas waarvan je er een in de foto boven het artikel ziet. Deze stukjes glas waren het meest actief dus heb ik ze maar meegenomen. De eigenares van de winkel was uiteraard enigszins verbaasd over mijn bezoek en het doel daarvan, maar had wel eens eerder iemand over de vloer gehad op zoek naar uraniumglas en in het bezit van een geigerteller. Ik heb haar nog het een en ander uitgelegd over dit glas en heb toen weer mijn weg vervolgd.

Uranium, voor luttele euro’s verkrijgbaar bij uw betere antiekzaak dus…

Wat zit er in en hoe gevaarlijk is het?

Uraniumglas kan op twee manieren gemaakt worden, namelijk door uranium uit natuurlijk erts of zgn. verarmd uranium te gebruiken.  Bij beide manieren komen er twee isotopen van uranium in het glas terecht, nl U-235 en U-238. Het eerste is de isotoop die wordt gebruikt in de traditionele kernbom, het tweede onstaat als afvalproduct bij het gebruik van uranium-235 in een kernreactor.

Omdat radioactieve stoffen continu vervallen zijn in het glas ook de vervalproducten van uranium aanwezig. Aangezien een geigerteller meestal alleen gamma en bètastraling detecteert zijn het juist deze vervalproducten die het glas meetbaar radioactief maken. U-235 en 238 zenden nl. alleen alfadeeltjes uit als ze vervallen en deze deeltjes komen niet erg ver en zullen moelijk of niet meetbaar zijn met een geigerteller. Alfadeeltjes zijn echter wel schadelijk als uranium of uraniumglas in het lichaam terechtkomt. Ga er dus niet in lopen zagen en houdt dit glas uit de buurt van kinderen! Verder is uranium ook een giftig zwaar metaal, net zoals lood, en om die reden is het ook niet verstandig om bijv. glazen en kannen voor hun oorspronkelijke doel te gebruiken.

Als sierobject en curiosum is uraniumglas echter weinig gevaarlijk. De straling van voorwerpen is na 10 cm al bijna niet meer te meten. Met mijn teller meette ik met een stuk glas direct op de telbuis een waarde van 300-400 cpm (vervallen deeltjes per minuut) volgens de schaal overeenkomend met 0,5 milliröntgen per uur.  Omgerekend naar de gangbare eenheid Sievert is dit 43,8 millisievert per jaar, ongeveer 22x de gemiddelde achtergrondstraling in Nederland van ongeveer 2 millisievert/jaar. Om de jaardosis van dit stukje materiaal te krijgen zou je het ongeveer 2 weken op je lichaam moeten dragen. Dat zou korter kunnen zijn aangezien de telbuis niet alles kan meten maar je zou echt je best moeten doen om een significante stralingsdosis op te lopen, en zelfs dan zullen de medische effecten niet of nauwelijks meetbaar zijn.

Grote verzamelingen uraniumglas kunnen wel een licht gevaar vormen door de vorming van radon, een gasvormig isotoop welke een van de vervalproducten van uranium is. Radon en daar weer de vervalproducten van kunnen zich ophopen in de lucht en ingeademd worden. Radon is na roken de tweede significante oorzaak van longkanker dus dat is niet om te lachen.

Tot zover mijn stukje over radioactieve vondsten. Hopelijk in de toekomst meer…

-edit-

Nog even een filmpje van mijn teller en het uraniumglas:

Bij dezen is mijn pagina over Straling geopend. (link) Ik ben altijd al gefascineerd geweest door dit onderwerp dus ik heb een pagina erover gemaakt. De pagina gaat vooral over de praktische aspecten van straling, zoals  het doen van eenvoudige metingen en beschrijvingen van radioactieve stoffen in het dagelijkse leven.

Vandaag heb ik ook een geigerteller binnengekregen, de CDV-700 6A. Dit is niet alleen maar een meetapparaat maar ook een stukje moderne antiek met een achterliggend verhaal. Deze meters werden gemaakt door de Amerikaanse overheid als onderdeel van de Civil Defense, een overheidsprogramma om burgers voor te bereiden op een (nucleaire) oorlog.

Stralingsmeters gemaakt in het kader van dit programma zijn bijzonder robuust en hufterproof. De behuizing en telbuis zijn zeer solide uitgevoerd. De interne elektronica is simpel en gebruikt D batterijen die lang meegaan.

Met een verloopkabeltje kan je de teller aansluiten op een PC. Je hebt speciale software die dan de pulsen telt en er mooie grafieken van maakt. Ook is het mogelijk om langdurige metingen te doen waardoor zelfs zeer zwakke stralingsbronnen zijn te meten.

“Out of the box” is het apparaat trouwens al gevoelig genoeg om bijvoorbeeld kalium-40 van een zakje kaliumchloride op te pikken.  Kijk maar naar dit filmpje:

Ook buiten in de stad waren al snel radioactieve bronnen gevonden, namelijk graniet in de vorm van zwerfkeien en bouwstenen in de bogen van bruggen over de grachten.

Ook is het buiten net iets minder radioactief dan hier binnen. Dit heb ik echter nog niet duidelijk kunnen meten maar buiten leken er gemiddeld minder klikjes. In de zomer maar eens met de laptop buiten gaan zitten

Oh ja, net nog een mooi grafiekje gemaakt van Kalium-40 in kaliumchloride:

Zoals het een “echte”  Utregter betaamt ben ik vaak te vinden op de Oudegracht.  Meestal fiets ik er overheen als onderdeel “rondje binnenstad” of als mijn route toevallig zo loopt. Naar de bouwmarkt, Radio Centrum voor onderdeeltjes of even kijken bij de kringloopwinkel.  De Oudegracht is een drukke straat, vooral het hoofdgedeelte bestaande uit de (eigenlijk een andere straat) Vismarkt tot aan de kruising met de Lange Viestraat. Vooral op zaterdag is er op de fiets geen doorkomen aan. Toch mag je gewoon op selecte stukken van de Oudegracht en de Vismarkt fietsen, 24 uur per dag, 7 dagen per week. Sommige mensen weten dat niet.

Dat leidde dus tot een tweetal “confrontaties”. Een met een vrouw van middelbare leeftijd, en aan haar kleding en kapsel te zien, van links-progressieve signatuur -  “Je mag hier niet fietsen hoor!”. De andere was met een persoon van Noordafrikaanse afkomst welke mij zag aankomen en gewoon bleef lopen waar hij liep, wat resulteerde in een lichte botsing. Aangezien dit een wat agressievere houding was besloot ik maar even te stoppen en duidelijk te maken dat hij moest uitkijken. Verontwaardigd kreeg ik te horen dat ik daar echt niet mocht fietsen. Ik heb hem maar kort en bondig medegedeeld dat hij zich maar eens beter moest informeren, of iets in die zin. Ik weet niet meer wat ik exact heb gezegd, maar kort en bondig was het…

De gemeente Utrecht moet maar eens een mooie oranje streep van een meter of 2 breed over de Oudegracht trekken, fietssnelweg door het midden van de stad!

Ik: Gaat deze tram naar het Leidseplein?

Tramchauffeur (vlak voor het met een stalen gezicht afstempelen): Niet voor jou, maar voor mijn passagiers wel!

Ik: Huh wat?

Iedere keer dat ik in Amsterdam ben wordt ik weer op deze manier verrast.

Jaren geleden:

Ik (kom bus binnen met strippenkaart in hand): <bestemming> graag…

Buschauffeuse: Segge we geen goedeavond?!

Ik: Wa..wat?

De mooiste opmerking was van wat jaren terug. De tram ging met een vaartje over de Nieuwezijds Voorburgwal en een toeriste loopt de straat over en hoort en ziet de tram niet aankomen. De chauffeuse gebruikte de bel zonder resultaat. Tram vol in de ankers. Chauffeuse doet het raampje over en zegt: KUN JE NIET UITKIJKEN, KUTTEKOP!?

De Amsterdamse directheid komt altijd bij mij aan als een klap in het gezicht, en iedere keer ben ik  om de een of andere reden weer dankbaar om die klap te krijgen…

Sinds kort ben ik gestart met het houden van Triops.  Dit zijn een soort prehistorische zoetwaterkreeftjes welke je kan opkweken uit eitjes die zelfs na meer dan 10 jaar droog te zijn geweest nog steeds uitkomen.

De eitjes zijn uitgekomen en er zwemmen nu 3 miniscule wezentjes rond welke tot enkele centimeters groot kunnen worden. Als je meer wilt lezen hierover kun je naar de pagina gaan waar ik alles op bijhou.


Beste Camera
beste-camera.nl
NicciBoekestijn@gmail.com
94.215.165.138
Submitted on 2010/01/01 at 11:57pm
Normaal reageer ik niet op blogs, maar deze keer wil ik toch even aangeven dat het een mooie blog is!

Aangezien het hier een Nederlandse spammer betreft en een .nl domein ben ik maar even gaan neuzen op de Internets. Spam wordt over het algemeen wel redelijk aangepakt in Nederland, reden dus om het een en ander uit te zoeken.

Beste-camera.nl is geregistreerd door ene Jan van Enk met email adres folita.invest@gmail.com
Zoeken op deze info via Google leverde mij de volgende lijst met sites op:

bestetv.info
bestelaptop.info
scooterkopen.info
beste-camera.nl
binnendeur.org
vloertegels.biz
pregnant-women.org

Allemaal geregistreerd onder dezelfde naam, gehost bij Leaseweb, nul echte content,  en bijna allemaal zijn ze ondergeplamuurd met Google Ads meuk en andere referral links zoals bijv. Bol.com in het geval van de website die bij mij gespamd werd.

Nou boeien pagina’s om klikvee aan te trekken mij niet zo, maar je moet niet op mijn website gaan lopen spammen in de comments. Tijd om even wat abusemail te versturen naar de hoster en de ISP van het IP van de spammert

Update:

Door opnieuw op de gespamde standaardzin te googelen kwam ik de spammer nogmaals tegen op: http://www.ceome.nl/?p=738 met een link naar eetkamerstoelen.info, en nog een keer op http://www.shikake.nl/2009/10/28/kattenluikje-tegen-indringers/ met een link naar de al bekende beste-camera.nl.

En nog een update:

Twee nieuwe domeinen gevonden, nl:

zonneschermen.org
drugs-verslaving.com

Beide weer onder dezelfde naam geregistreerd en gehost bij Leaseweb, welke het allemaal niet zo erg vinden want na een abusemailtje blijft het doodstil.

Aangezien onze spammer op basis van Google Adsense zijn centjes verdient ga ik die ook maar eens een mailtje sturen. Stay tuned

23/02/10:

Jippie, nog een domein:

besteverzekering.net

Google Adsense en Leaseweb vinden het allemaal nog steeds best. Een dezer dagen nog maar een mailtje de deur uit denk ik…

In de strip wordt middels een verhaal met jonge linkse karakters uitgelegd wat er zoal mis zou zijn met links extremisme. Onderwerpen zoals eigendomsrecht, vrijheid van meningsuiting en het geweldsmonopolie van de staat komen aan bod.

Het verhaal is redelijk ideologisch onderbouwd maar probeert ook in een zekere zin te overtuigen dat activisten er alleen maar op uit zijn om de boel te slopen en dat hun overtuigingen irrelevant zijn. De staat wordt afgeschilderd als rechtvaardig en welwillend, iets waar mensen niet zonder meer vanuit moeten zouden gaan.

In ieder geval was het het lezen waard. Lees ook de delen over Islamismus en Rechtsextremismus.

Afgelopen vrijdag heeft mijn oogarts de helft van de hechtingen van mijn hoornvliestransplantatie verwijderd.

De afspraak was vrij vroeg, 8 uur in de ochtend. Omdat ik niet wist wat mijn toestand zou zijn na de behandeling was ik maar met de bus gegaan.

Nadat ik mijn nieuwe lens had verwijderd werd ik eerst door een verpleegkundige in het oog gedruppeld met 2 soorten stofjes om het oog te verdoven, namelijk tetracaine hydrochloride (Tetra) en oxybuprocaine hydrochloride.

Na een minuut of 10 werden deze middelen opnieuw toegediend om het goed te laten inwerken.

Daarna werd er door de oogarts en een optometrist in opleiding naar mijn ogen gekeken. De oogarts liet via de phoropter aan de student zien hoe de hechtingen in het oog waren bevestigd. Ook liet hij hem naar mijn linkeroog kijken en wees op de lichte vaatgroei die is ontstaan door het lange dragen van sclerale lenzen (de gelinkte foto laat een veel ernstiger geval zien, bij mij is het miniem en vormt het geen probleem). Tevens legde hij aan de student uit dat mijn slechte zicht in het linkeroog mede wordt veroorzaakt door kreukels in het membraam van Descemet aan de achterkant van het oog.

Na dit onderzoek moest ik een tijdje wachten op het vrijkomen van de behandelkamer. Daarna kon ik plaatsnemen in een tandartsstoel (die maar voor oogheelkunde wordt gebruikt) en werd er wederom gedruppeld, met verdovingsmiddel jodium, om het oog zoveel mogelijk te ontstmetten.

De oogarts en de optometrist in opleiding arriveerden en de daadwerkelijke behandeling kon beginnen. Er werd een klem in het oog geplaatst om knipperen te voorkomen. Dit voelde niet echt prettig maar het was niet onoverkomelijk. Met behulp van een operatiemicroscoop verwijderde de oogarts de hechtingen. De microscoop had een scherpe lamp welke niet bepaald prettig in mijn oog scheen.

Het verwijderen van de hechtingen was pijnloos en snel, binnen 5 minuten was het gepiept. Er werd zalf in mijn oog gedaan en een verband aangebracht.

De verpleegkundige, optometrist in opleiding en mijn oogarts daarna bedankt voor hun vaardigheden en aanwezigheid. De oogarts drukte mij wel op het hart dat ik nog steeds genezende was dus niet te hard van stapel moest lopen wat betreft mijn herwonnen zicht in mijn rechteroog. Ik liet namelijk nogal merken dat ik erg gehecht was geraakt aan het zicht met lens en dat ik het vervelend vond dat ik het even zonder mijn rechteroog moest doen…

Afijn, de bus gepakt naar huis en nog even langs de supermarkt gegaan. Nu mijn rechteroog compleet was afgeplakt voelde ik mij niet erg op mijn gemak op straat. Zelfs met het restzicht van een ongecorrigeerd oog zie je toch redelijk dingen aankomen in je ooghoeken en dat miste ik wel even.

Inmiddels is het verband eraf, dat mocht de volgende dag, en zondag mocht de lens alweer in. Maandag lens 14 uur ingehad zonder noemenswaardige problemen en vandaag gaat het ook goed.

Over het algemeen ben ik erg tevreden met mijn zicht ondanks de korte onderbreking van mijn zicht voor en tijdens het weekend. Tot de volgende update!

English:

Last friday my ophthalmologist removed half of the 22 sutures in my right eye.

I arrived early at the hospital at 8 AM for my appointment. I removed the lens I am now using in my right eye and drops of local anesthetic were administered, which had to “sink in” for about 10 minutes, then more drops were put in the eye to make sure the eye was properly numbed for the treatment.

After the drops I met my ophthalmologist and and student optometrist. The doctor looked at my eye and explained to the student the use of the sutures in my right eye and procedure that he had used for the transplantation. He also looked at my left eye and explained that my sight in that eye was negatively affected by wrinkles in the Descemet’s membrane.

Next I had to wait some minutes for the treatment room to become available. When it was I had to sit down in a dentist’s chair (an actual one) and more drops were administered by the nurse, this time also Iodine to disinfect the eye. After that the doctor and the student arrived and the treatment began.

My eye was fitted with a metal “clamp” to keep the eye from blinking, which was quite annoying. The doctor used a surgery microscope to get a good view of the eye. This microscope was fitted with a nice bright light which I instantly liked, not! The actual removal of the sutures was painless and went very quickly, in 5 minutes it was done. Afterwards the nurse put some ointment in my eye and applied a bandage which I had to keep on until the next day.

I thanked the nurse, my doctor and the student and went home. The bandage was quite annoying because it partly blocked my peripheral sight which is nice to have if you are walking around on the street. Without it you have to turn your head quite often to make sure there is no traffic coming your way.

Anyway, the next day I removed the bandage and Sunday I could use the lens again. Monday I was back on 14 hours of lens time so recovery was quick.

In my opinion everything is going very well and the suture removal was quite annoying but only reduced my eyesight for 2 days or so.

Until the next update!