Vandaag was ik weer voor controle in het UMC. Er werd eerst door een assistent van de oogarts gekeken hoeveel zicht er uit het oog was te halen. Eerder keek men alleen naar het ongecorrigeerde zicht, maar deze keer ging men kijken hoeveel zicht er met correctie was te behalen. Dat was dus een visus van 0,60.  Helemaal niet slecht dus. Het verbaasde me hoe scherp zicht ik van de behandelkamer had kijkende door de phoropter.  Om dat zicht te geven moest er wel een cylinder van 8,5 worden toegepast. Ach, alles beter dan de oude situatie…

Daarna langs de oogarts voor de rest van de controle. Dr. Rouwen en een arts in opleiding keken naar mijn oog. Alles was volgens hem “rustig” maar de slecht genezende plek aan de kant van mijn neus zat er nog steeds. Dit was volgens hem echter geen reden tot zorg maar meer een kwestie van afwachten. Dr. Rouwen legde uit dat op die plek het lichaamseigen endotheel nog niet goed aansloot op het donorweefsel waardoor het vocht niet voldoende uit het hoornvlies wordt weggepompt. Dit leidt tot ondoorzichtigheid.

Verder was de oogdruk weer wat opgelopen tot de waarde van 21. Aangezien het oog er goed uitzag werd er besloten dat de Vexol oogdruppels van 5 naar 4x per dag konden. Corticosteroïden verhogen namelijk de oogdruk dus als het mogelijk is worden deze druppels verminderd. Een oogdruk van 21 is trouwens een vrij normale waarde.

Dr. Rouwen vond ook dat er wel geprobeerd mocht worden een lens aan te passen. Hier was ik erg blij mee want met een lens zou het zicht wel eens beter dan links kunnen worden en mijn totale zicht sterk verbeteren! In de komende dagen ga ik een afspraak maken met mijn lenzenspecialist om te kijken wat er mogelijk is.

Als laatste, in december zullen de helft van de hechtingen worden verwijderd. Dit is een vrij kleine ingreep die onder plaatselijke verdoving plaatsvindt. Daarna zal ik 1 dag met een verband rondlopen en na 2 dagen zou het genezen moeten zijn. Lijkt me verder geen superschokkende gebeurtenis.

Uiteindelijk lijkt het dus allemaal toch wel de goede kant op te gaan…

And now the same story, maybe a little bit more shorter, in English:

Today I visited my ophthalmologist for a checkup on my right eye. First my eyesight was checked by an assistant. Using the phoropter it was possible to achieve a visus of 0,60 which was quite good vision compared to the uncorrected vision of the eye. I was quite astonished how much I could see of the room through the apparatus.

After the eyesight examination my eye was looked at by Dr. Rouwen and someone studying to be a doctor. My eye looked fine, except for a slow-healing patch on the left side (from my perspective)  of the cornea. My doctor told me that this area wasn’t properly covered by the endothelium yet which causes a build-up of fluids in that part of the cornea. If corneal tissue has to much water in it, it will become cloudy. He wasn’t completely satisfied with the healing on the left side but said that it was no cause for worry.

I was also told that my orthoptist can now try to fit a lens on the eye. This was nice to hear, because with a lens the corrected vision will likely be more than 0.60, probably more than my left eye (current visus 0.75). So, one of these days I will contact my orthoptist to make an appointment.

Also, in december my doctor will remove half of the stitches. This will be done under local anaesthesia and afterwards the eye needs to heal for 2 days. No big deal compared to the actual surgery I assume.

Anyway, this was my latest update on KC and the corneal transplant of my right eye.

Mijn lenzenspecialist vond laatst dat mijn geopereerde oog nogal droog was. Hij zag met de spleetlamp droge “spikkeltjes” op het hoornvlies en raadde mij aan mijn oogarts er iets voor te vragen.
Ik wilde dat voor de komende controle aangepakt hebben dus een telefonisch consult aangevraagd wat ik dus gister had. De oogarts erkende dat droge ogen veel voorkomen bij hoornvliestransplantaties.

Bij een hoornvliestransplantatie worden de zenuwen naar het oude weefsel doorgesneden. Omdat het nieuwe weefsel eerst geen verbinding heeft met het zenuwstelsel van het lichaam zal het geen gevoel hebben. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat de operatie weinig pijn deed. De pijn is er misschien wel maar kan simpelweg niet je hersenen bereiken. Uiteindelijk zullen de zenuwen in het nieuwe weefsel groeien en het wel gevoel geven.
Omdat het oog in het midden niks voelt zal het maar gedeeltelijk voelen dat het oog droog wordt. Het oog maakt dan minder traanvocht aan. Voor dit probleem heeft de oogarts het middel Vidisic voorgeschreven. Dit is een kleverig goedje wat het oog lang vochtig houdt, beter dan bijv. simpele fysiologische zoutloplossing.

Ik merkte trouwens zelf vrij weinig van de droogheid, behalve dan dat ik mijn rechterooglid een beetje voelde “slepen”. Last had ik er verder niet van.

Dat was het dan weer, hieronder nog een samenvatting voor de rest van de wereld:

In English

During my last visit to my lens specialist he noticed that my transplanted eye was quite dry. Using the split lamp he saw small “speckles” on the cornea due to dryness. He suggested to talk to my ophthalmologist about it, so I arranged a consultation over the phone, since my next appointment is not that far in the future, and this seemed to be a small issue.

He explained to me that the eye becomes dry quite often after corneal transplantation. This is because the transplanted tissue is not able to signal to the body that it is becoming dry, because the nerves responsible for carrying these signals are not attached to the cornea anymore. However, in the course of several months the nerves should reattach, returning feeling to the transplanted part of the eye.

To treat the dryness, the doctor subscribed me Vidisic, a sticky eye gel that moistens the eye and works longer than just saline because it has added viscosity.

By the way, I didn’t have any feeling of dryness in my eye, but I felt some friction of the eyelids when blinking. Still, my orthoptist and ophthalmologist were right about the dryness.

Anyway, other than some very slight complications everything seems to move forward with my eye. Still impatiently waiting though, to get some proper vision out of the eye so that I can look with two eyes again…