As usual, scroll down in this post for the English summary

Gisteren was ik op bezoek bij mijn orthoptist om de nieuwe lens voor mijn rechteroog ingezet te krijgen.

De lens die ik ga dragen is ongeveer 12 mm in doorsnee en lichtblauw van kleur om hem beter te kunnen onderscheiden, zoals gebruikelijk is bij kleinere harde lenzen. Scerale lenzen hebben geen kleurtje nodig want die verlies je niet zo uit het oog…

Het inzetten van de lens was verder geen probleem, en direct merkte ik de verschrikkelijke verbetering in mijn zicht. Geen waas over het zicht, geen dubbelbeelden, alleen maar een oogverblindende scherpte.

En, in de toekomst wordt het waarschijnlijk ook nog iets beter. Er zitten nog wat vegen in het beeld bij heldere lichtpunten en in bepaalde omstandigheden met veel losse lichtpunten merk ik duidelijk de lichte waas van mijn donorweefsel op. Maar over het algemeen is dit een grote vooruitgang die mij zeer verblijdt.

Mijn euforie werd echter iets gedempt door het moeten opbouwen van de draagtijd. Ik heb gister de lens 3 uur gedragen en elke volgende dag mag er een uur bij. Ik ben natuurlijk verschrikkelijk ongeduldig en zou het liefst direct gebruik maken van het potentiële zicht. Ik besef echter dat ik nog genezende ben en dat alles rustig moet worden opgebouwd. Het oog zal waarschijnlijk nog van bolling veranderen tijdens het genezingsproces en ook als over ongeveer 2 weken de hechtingen worden verwijderd.

Het is op dit moment voor mij dus nog niet duidelijk hoeveel ik van dit betere zicht ga genieten en voordeel kan hebben, maar toch ziet alles er een stuk rooskleuriger uit wat betreft zicht. Met een beetje geluk kan ik de lens goed tolereren en ben ik in minder dan een half jaar van slecht zicht en waardeloze lenstolerantie naar  beter zicht dan in jaren gaan.

Groeten,

Johan

English summary:

Yesterday I had an appointment with my orthoptist to fit the new lens that was ordered. Directly after putting in the lens I experienced vision that I didn’t have in years. No streaking of light except for some very bright overhead TL tubes in the hospital, no double images at all and best of all, very, very crisp vision (at least compared to my vision of the more recent years).

Needless to say I was very impressed. The orthoptist said that the lens fit properly but that I slowly have to get my eye used to the lens. This was of course a little bit disappointing but I realised that my eye is still recovering and hasn’t had lenses in it for months.

Still, I am very happy with this development and I trust that I will have more permanent good vision in my right eye.

Until the next update!

Johan

(English summary included, read article and scroll down)

Omdat een hoornvliestransplantatie altijd een zekere onregelmatigheid in het oog achterlaat zal de “rest” van de oogafwijking met een contactlens gecorrigeerd moeten worden.De lens die werd aangepast was een zgn. 12mm lens. Deze lijken een beetje op de standaard harde lenzen die mensen met “normale” oogafwijkingen dragen. Dit type lenzen leunt op de randen van het hoornvlies, niet het oogwit zoals bij sclerale lenzen. Bij het inzetten van de lens voelde ik dit wel redelijk. Het deed me denken aan de tijd dat ik van zachte naar harde lenzen overschakelde omdat zachte lenzen mijn oplopende astigmatisme niet meer konden corrigeren.

Na een aantal proeflenzen werd de juiste pasvorm gevonden. Daarna werd er met de phoropter gekeken wat er uit te halen was.  Dat bleek dus een zicht van 0.80 te zijn en wel zonder rare dubbelbeelden en wazige troep. Zo scherp had ik in maanden niet gezien!

Mijn lenzenspecialist vertelde dat er na het wennen aan de lens nog wel meer zicht in zou zitten. Een visus van 1.00 (normaal gemiddeld zicht) zou zeker niet onwaarschijnlijk zijn. Dit maakte mij nog wat blijer en optimistischer dan ik al was.

Lens is besteld en zou over een aantal weken binnen moeten komen. Met een beetje geluk gaat de wereld er dan echt scherper uitzien

Summary in English:

Last monday I visited my orthoptist to have a lens fitted on my right eye. I will be wearing a 12mm lens, sort of like RGP (rigid gas permeable) lenses prescribed to people with “normal” vision problems, but somewhat bigger. These lenses rest on the outer parts of the cornea which was quite noticable. It felt like when I had RGP lenses fitted years ago before I was diagnosed with KC.

My lens specialist was able to get a visual acuity of 0.80 using a test lens and the phoropter. He said it is likely to become more when the eye adapts to the new lens. The new lens was ordered and should arrive in a couple of weeks.

With some luck I will have much better vision in the near future

Als eerste IJslandse zangeres Björk, als heel wat jongere dame al een zangtalent van formaat.

In Tappi Tikarass met extragratis Ian Curtis achtige epilepsiebewegingen:

En verder:

Zwarte Poëzie, de Nederlandstalige The Cure uit Utrecht brengen de grauwe jaren 80 terug op het podium:

Frustration – On The Rise, FR postpunk:

Hardcore punkers, still at it…
Discharge – They Lie You Die,

Finse hardcorepunk met fijne Slayer riffs:

Mellakka – Kiitollinen Kansalainen

Nog meer punk? Jazeker!

Gewapend Beton – Alles in de fik!

En weer heel wat anders. Ik heb over de jaren een gruwelhekel gekregen aan kleffe, clichématige gothic-metal. Gelukkig snappen Madder Mortem en Asrai wel hoe je fijne duistere gitaarmuziek met vrouwenvocalen maakt: